فروغ مجدی2014-03-03T11:47:29+00:00این روزها سخت در عجبم . کارم شده عینک گذاشتن و عینک برداشتن . همین عینک لامصب خوشبینی بد بینی را می گویم . دلم می خواهد بروم و تمام لیوانهای آشپزخانه را بشکنم تا دیگر لیوانی نباشد که نیمه ی خالی یا نیمه ی پرش را ببینم . اصلا دلم میخواهد تا آب زلال را درکف دستهایم بنوشم و دنیا را با چشم خود خود خودم ببینم . عینک برای چه ؟ چند گاهیست که دلم میخواهد تا میشد...